تبلیغات
فوریت های پزشکی - لوله گذاری

فوریت های پزشکی

سایت آموزشی فوریت های پزشکی

لوله گذاری

انتوباسیون تراشه شامل جایگذاری یك لوله پلاستیكی انعطاف پذیر به داخل تراشه است كه یك راه هوایی مناسب جهت تهویه مكانیكی فراهم می كند. شایعترین روش برای انتوباسیون استفاده از راه دهان به كمك یك لارنگوسكوپ است. لوله انتوباسیون به داخل نای بیمار فرستاده می شود .سپس یك تیوب در نزدیك انتهای ان باد می شود تا به تثبیت محل لوله كمك نماید و در محافظت از عبور خون،ترشحات معده وسایر ترشحات دهان به راه های هوایی نقش دارد.


یك روش دیگر برای انتوباسیون رد كردن لوله از راه بینی است.


به خارج كردن لوله از راه هوایی اكستوباسیون گفته می شود.

خطرات در برابر فوائد

لوله گذاری داخل راه هوایی بالقوه یك فرایند تهاجمی خطرناك است كه به مهارت زیادی برای انجام نیاز دارد.اگر به طرز اشتباه لوله گذاری انجام شود مشكلات حاصل از ان میتواند سریعآ بیمار را به سمت مرگ ببرد.با این وجود لوله گذاری داخل راه هوایی به عنوان استاندارد طلایی برای حمایت از راه هوایی طی احیاء قلبی-ریوی از طرف انجمن قلب آمریكا در سال 2000 پذیرفته شده است.

روشهای مشاهده ای برای اطمینان از صحیح بودن محل لوله

1- مشاهده مستقیم لوله از میان طنابهای صوتی

2-یكسان بودن صداهای ریوی دو طرف در سمع ریه با گوشی

3-شنیده نشدن صداهای تنفسی حین سمع معده

4- حركت مساوی دو طرف قفسه سینه

5- نبودن ترشحات معده در داخل لوله

موارد تعبیه لوله داخل نای

*- در بیماران كومایی یا مسموم كه قادر به حفظ راه هوایی خود نیستند.در این بیماران عضلات گلو تون خود را از دست داده اند و ممكن است به اسداد مجاری هوا منجر شوند.ضمنآ رفلكسهای طبیعی برای محافظت از ورود ترشحات مانند سرفه و بلع در این بیماران مختل است.با لوله گذاری داخل راه هوایی آسپیره شدن مواد به داخل راه هوایی كنترل می شود.

*-بیهوشی عمومی:در طی بیهوشی عمومی تلاش تنفسی به علت داروهای آرامبخش و مخدرها یا شل كننده های عضلانی كاهش می یابد.برای استفاده از تهویه مصنوعی لوله گذاری داخل راه هوایی انجام می شود.علاوه بر لوله داخل نای استفاده از ماسك روی صورت یا ماسك داخل حنجره نیز مؤثر است.

*-اقدامات تشخیصی در راه هوایی مانند برونكوسكوپی

*-اعمال جراحی ابدوسكوپیك راه هوایی مانند لیزر و تعبیه استنت

*-پس از احیاء قلبی ریوی

نوع لوله داخل نای

مدلهای مختلفی از لو له داخل نای دهانی یا داخل بینی دردسترس است.لوله ها ممكن است انعطاف پذیر یا كمی سخت باشند.لوله های مورد استفاده برای بالغین دارای یك كاف برای پر كردن باد جهت تثبیت موقعیت و پیشگیری از آسپیراسیون است. فشار باد داخل كاف باید به دقت اندازه گیری شود چون فشار زیاد می تواند باعث اختلال در خونرسانی تراشه و معضلات آتی شود.


لارنگوسكوپ LARYNGOSCOP

شایعترین ابزاری كه تا كنون برای انتوباسیون استفاده شده است لارنگوسكوپ بوده است.علب رغم سابقه طولانی این وسیله در انتوباسیون استفاده نادرست از آن عوارض زیادی دارد.امروزه تكنولوژیهای جدید تر مانند لارنگوسكوپی فیبراپتیك منجر به كاهش عوارض شده است.مهمترین علت آسیب حین لارنگوسكوپی كمبود مهارت در انجام این عمل است.

لارنگوسكوپ دارای یك دسته و یك تیغه است.تیغه لارنگوسكوپ بر دو نوع است:تیغه مستقیم و تیغه خمیده.شایعترین فرم تیغه مستقیم Miller و شایعترین فرم تیغه خمیده Mcintosh نام دارد.تكنیكی كه برای انتوباسیون به كار می رود بستگی به نوع تیغه لارنگوسكوپ دارد.در بالغین معمولآ از تیغه Mcintosh استفاده می شود در حالی كه تیغه Miller در نوزادان مورد استفاده قرار میگیرد.

یك روش شایع دیگر برای انتوباسیون استفاده اذ برونكوسكوپ فیبراپتیك است.این روش برای افرادی كاربرد دارد كه به نظر می رسد انتوباسیون مشكل داشته باشند.این روشهای انتوباسیون نیاز به مهارت استفاده از این روشها را دارد و در صورت نداشتن مهارت لارنگوسكوپی قابل انجام نخواهد بود.ضمنآ استفاده از برونكوسكوپ مشمول هزینه بالا تر و زمان طولانی تر است.نه طوری كه با روش لارنكوسكوپی در عرض كمتر از 20 ثانیه می توان انتوباسیون را انجام داد در حالیكه استفاده از برونكوسكوپ به علت زمان طولانی در موارد اورژانس محدود شده است

عوارض لوله گذاری داخل تراشه و اقدامات پرستاری جهت كاهش آن

عوارض شناخته شده هنگام استفاده از لوله تراشه شامل عوارض حین لوله گذاری،عوارض بعد از لوله گذاری و عوارض بعد از اكستوبه كردن بیمار است. كنترل دقیق و مداوم بیمار حین لوله گذاری و بعد از آن می تواند اندكی از این عوارض بكاهد.
الف-عوارض حین لوله گذاری داخل تراشه:
۱- ترس:
بیماران هوشیار ممكن است نسبت به اینتوباسیون به شدت دچار ترس شوند.
اقدامات :
بهتر است بیمار را در صورت هشیار بودن قبل از انجام پروسیجر ،كاملاً از نظر روانی آماده نمود.توضیح در مورد سایر روشهای برقراری ارتباط و در دسترس قرار دادن زنگ اخبار برای موارد ضروری و نیز اطمینان دادن به بیمار كه هر زمان لازم باشد پرسنل مجرب و كارآزموده بالای سر او خواهند بود می تواند به نحو مؤثری از اضطراب بیمار بكاهد.
۲-تروما،لارنگواسپاسم و برونكواسپاسم :
عدم مشاهده كامل تارهای صوتی هنگام لوله گذاری ،وارد كردن لوله با فشار و خشونت ممكن است منجر به ایجاد عوارض فوق گردد.
اقدامات:
قبل از اینتوباسیون بیمار، كاملاً حلق و دهان از ترشحات پاك شده و باتریهای لارنگوسكوپ نیز كاملا قوی و پر نور باشد.
۳-دیس ریتمی های قلبی:
مهمترین دیس ریتمی ،برادیكاردی به دلیل تحریك عصب واگ است.
اقدامات:
پیشگیری از عوارضی مانند افت فشارخون
۴-جایگذاری غلط لوله تراشه درمری:
احتمال جایگذاری غلط لوله تراشه و وارد شدن آن به مری در هنگام لوله گذاری همیشه وجود دارد.
اقدامات:
باید به محض وارد كردن لوله ،كاف آن را باد نموده سپس توسط آمبوبگ به بیمار چند تنفس دستی داد و ضمن دادن تنفس قله های ریه های بیمار باید از نظر وجود صداهای تنفسی سمع شود ودر صورت عدم وجود صدا ،ناحیه گزیفوئید از نظر ورود هوا به داخل معده باید مورد سمع قرار گیرد . در صورت جایگذاری غلط لوله تراشه فوراً اقدام به تصحیح محل آن نمود.
۵- وارد كردن بیش از حد لوله به تراشه :
ورود بیش از حد لوله تراشه به تراشه ی بیمار كه ممكن است به داخل یكی از برونش ها(غالباًبرونش راست) هدایت شود در چنین وضعیتی با پر كردن كاف لوله تراشه ،برونش دیگر بسته شده و به علت عدم تهویه دچار آتلكتازی شود.
اقدامات:
. به منظور كنترل محل جایگزینی انتهای لوله تراشه گرفتن Ray Chest X بلافاصله بعد از اینتوباسیون ضروری است ، همچنین سمع دو طرفه ی صداهای ریه هر دو ساعت و یا بعد از دادن هر گونه تغییر پوزیشن به بیمار كمك كننده است.
۶-استفراغ و آسپیراسیون احتمالی:
هنگام اینتوباسیون از راه دهان ،در صورت تحریك رفلكس gag امكان بروز استفراغ و آسپیراسیون محتویات معده به داخل تراشه وجود دارد.
اقدامات:
درصورت موجود بودن زمان بهتر است قبل از اینتوباسیون برای بیمار NGT گذاشته شده و ترشحات معده تخلیه شود.
۷-هایپوكسی به دلیل تاخیر در عملیات:
اقدامات:
بهتر است قبل از اینتوباسیون بیمار به مدت یك تا دو دقیقه توسط اكسیژن ۱۰۰% هایپر اكسیژنه شود. در صورتی كه به میزان قابل توجهی افت كرده و اختلال در علائم Sao۲اینتوبه كردن بیمار بیش از سی ثانیه طول بكشد و یا همودینامیك رخ دهد بایستی عملیات قطع شده و بیمار توسط آمبوبگ و ماسك با اكسیژن ۱۰۰% تهویه شود و سپس مجدداً اقدام به لوله گذاری گردد.
۸-ترومای راه هوایی فوقانی:
یكی از تروماهای شایع ،صدمه به دندنهای بیمار است و خونریزی و شكستگی تیغه بینی از عوارض لوله گذاری با فشار از راه بینی است.
اقدامات :
جهت پیشگیری از این صدمه باید دقت شود كه هرگز از دندانهای بالای بیمار به عنوان اهرم جهت بالا كشیدن تیغه لارنگوسكوپ حین لوله گذاری استفاده نشود.
ب) عوارض اینتوبا سیون زمانی كه لوله در محل خود قرار دارد:
۱- انسداد لوله تراشه:
به دلیل تجمع ترشحات غلیظ ،پلاك ناشی از ترشحات خشك شده ،خم شدن لوله وگاز گرفتن لوله به وسیله بیمار اتفاق افتاده و ممكن است باعث تهویه ناكافی شود.
اقدامات:
• به منظور پیشگیری از خمیدگی لوله تراشه،سر بیمار در وضعیت طبیعی قرار گرفته و از خم شدن گردن جلوگیری به عمل آید.
• لوله های ونتیلاتور باید توسط بالش حمایت شوند.
•به منظور پیشگیری از گاز گرفتگی، باید از Air way استفاده نمود
• برای پیشگیری از ایجاد فتق كاف لوله تراشه بر روی انتهای لوله ،از پر كردن بیش از حد كاف اجتناب كرد.
• جهت جلوگیری از تجمع ترشحات و تشكیل پلاك در داخل لوله تراشه،ساكشن دقیق و منظم امری ضروری است.
• برقراری رطوبت كافی راه های هوایی
• گزارش هر گونه اشكال در عبور دادن كاتتر ساكشن در لوله تراشه
• در صورت عدم موفقیت برای باز كردن راه هوایی ،تعویض لوله تراشه به موقع و طبق روتین
۲- نشت از كاف :
پر نشدن بالون پس از تزریق هوا ،توانائی بیمار به صحبت كردن بیمار بعد از پر شدن كاف و شنیده شدن نشت هوا درلارنكس در هنگام تنفس با فشار مثبت از علائم نشت كاف می باشد .
اقدامات:
برای جلوگیری از خطر آسپیراسیون ،باید بیمار مجدداً اینتوبه شود.
۳- آسیب راه های هوایی فوقانی:
به صورت زخم،نكروز و تنگی نای در اثر فشار زیاد كاف به دیواره تراشه،عفونت در اثر سایز نامناسب لوله تراشه و مدت طولانی اینتوباسیون اتفاق می افتد.
اقدامات:
• برای پیشگیری از زخم فشاری در كنار لب باید پوزیشن لوله در داخل دهان لااقل هر ۲۴ ساعت یك بار تغییر نماید و یك گاز تا شده بین لوله تراشه و گوشه لب ها قرار داد.
• دهانشویه رقیق به منظور جلوگیری از تجمع پاتوژن های دهان در راه هوایی ضروری است.
• برای پیشگیری از صدمات سایشی،حركات سر به خصوص خم شدن به جلو و عقب باید با حداقل میزان انجام شود.
• استفاده از یك لوله تراشه با سایز مناسب.
• برای پیشگیری از صدمات گلوت ،بعداز گذشت ۱۰ روز از اینتوباسیون باید اقدام به گذاشتن لوله تراكستومی صورت گیرد.
• كنترل فشار كاف هر ۸ ساعت كه نباید بیش از mmHg ۲۰-۱۵ باشد و هر یك ساعت بعد از ساكشن كامل دهان و حلق ،كاف لوله تراشه به مدت ۵ دقیقه خالی شود.
۴- آسیب به تراشه:
عوامل مؤثر در آسیب تراشه شامل عفونت،مدت زمان اینتوباسیون،سایز نامناسب لوله تراشه ،جایگذاری غلط لوله تراشه، سایز كاف، انعطاف پذیری، شكل و فشار داخل كاف و بالاخره هیپوتانسیون می باشد.
اقدامات :
به منظور به حداقل رساندن فشار كاف بر تراشه ،اقدامات مربوط به آسیب راه های هوایی كمك كننده است.
۵- خونریزی:
هموراژی از اطراف لوله و نبض دار شدن آن كه دلیل بر آسیب یا پاره شدن شریان بی نام (Innominate )توسط انتهای لوله تراشه است.
اقدامات :
پوزیشن لوله را درست كرده و از لوله باریكتر و كوتاهتر استفاده كرده و در صورت بروز خونریزی سریعاًكاف را پر باد كرده و به پزشك اطلاع می دهیم. راه حل نهایی برای این مشكل ،جراحی است.
۶- عفونت :
با توجه به حذف مكانیسم های دفاعی راه هوایی فوقانی احتمال بروز عفونت افزایش می یابد.
اقدامات :
• ساكشن راههای هوایی با روش كاملاً استریل و هر بار با یك كاتتر تازه صورت گیرد.
• لوله ها و مخزن مرطوب كننده و بخور دستگاه ونتیلاتور هر ۲۴ ساعت تعویض گردد،آب جمع شده درلوله های ونتیلاتور تخلیه شده و مراقبت گردد تا به راه هوایی بیمار وارد نشود.

منبع : دانشگاه علوم پزشکی لرستان

صفحات جانبی

"
filesell شبکه بازار سفارش ثبت دامنه فقط 3900 تومان

آخرین پست ها


نویسندگان


نظرسنجی

  • از مطالب وبلاگ راضی هستید؟





آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

اَبر برچسبها