تبلیغات
فوریت های پزشکی - انواع نخ بخیه

فوریت های پزشکی

سایت آموزشی فوریت های پزشکی

نخ‌های بخیه را می توان به دو دسته کلی تقسیم کرد:

1- نخ‌های بخیه قابل جذب (absorbable sutures):

نخ‌های قابل جذب قسمت عمده‌‌ای از استحکام مکانیکی خود را طی دوره‌ای دو ماهه از دست می‌دهند؛ نکته مهم تفاوت بین كاهش استحکام مکانیکی در طی فرآیند جذب و حذف مواد تخریب شده از بدن است. به این ترتیب که یک نخ ممکن است استحکام خود را در مدت کوتاهی از دست بدهد، اما به ماه‌ها و یا سال‌ها زمان احتیاج داشته باشد تا کاملاً جذب شود.

2-نخ‌های بخیه غیرقابل جذب (non absorbable sutures):

نخ‌های غیرقابل جذب قسمت عمده‌ای از استحکام مکانیکی خود را در بیش از دو ماه حفظ می‌‌کنند و باید پس از مدت زمان مشخص شده توسط پزشک، حذف گردند. در غیر این‌صورت به‌عنوان جسم خارجی در بدن باقی می‌مانند.

 

از نظر شکل فیزیکی می‌توان نخ‌های بخیه را به دو دسته تقسیم کرد:

1-نخ‌های تک رشته‌ای (monofilament sutures)

 2- نخ‌های چند رشته‌ای (multifilament sutures) که خود شامل دو نوع بافته شده (Braided) و پیچیده (Twisted) هستند.

نخهای تک رشته ای انعطاف‌پذیرتر بوده و نسبت به چند رشته‌ای‌ها راحت‌تر گره می‌خورند. همچنین دقت گره بیشتری داشته و برای جراح امکان انجام روش‌های مختلف گره‌زدن را فراهم می‌کنند. علاوه براین به دلیل داشتن سطوح صاف، اصطکاک کمتری به هنگام عبور از بافت دارند و خطر پارگی بافت را کاهش می‌دهند. این مساله بویژه در جراحی‌های قلب، چشم و اعصاب اهمیت دارد.

نخ‌های بخیه از نظر منبع تهیه به دو دسته مصنوعی و طبیعی تقسیم می‌شوند.

با توجه به خصوصیات انعطاف پذیری، زیست سازگاری نسبی و قابلیت تغییر شکل زیاد در پلیمرها، بیشتر نخ‌های بخیه از جنس مواد پلیمری ساخته می‌شوند. از آنجاکه نخ‌های بخیه در محل زخم و برای بستن آن بکار برده می‌شوند و این موجب وارد آمدن تنش‌های کششی در جهت بسته شدن زخم می‌گردد، استحکام کششی نخ‌های بخیه اهمیت زیادی می‌یابد.

انواع مختلف نخ‌های بخیه:

برای تولید نخ بخیه ممکن است از الیاف فلزی، الیاف طبیعی (کتان، ابریشم، پنبه)، کولاژن، روده حیوانات و الیاف مصنوعی استفاده نمود. در این بین نخ‌های بخیه فلزی قوی‌ترین و انواع طبیعی ضعیف‌ترین می‌باشند.

 نایلون‌ها (nylons or polyamides)

نخ‌های نایلونی که عمدتاً از نوع nylon 6 و یا nylon 6,6 ساخته می‌شوند، رایج‌ترین نوع نخ‌های بخیه و از نوع غیرقابل جذب هستند. از نظر استحکام، نایلون را به فولاد پلیمری تشبیه کرده‌اند. نخ‌های نایلونی خنثی بوده و برای بستن عمومی زخم‌ها استفاده می‌شوند. ضمن اینكه بیشترین کاربرد را در بستن زخم‌های درم و اپی‌درم دارند. متداول‌ترین نوع نخ‌های نایلونی نوع تک‌رشته‌ای آن هستند كه از جمله مزایای آنها نسبت به چندرشته‌ای‌ها خواص زیر دستی راحت‌تر و همچنین کاهش خطر تجمع باکتری بین الیاف نخ‌های چندرشته‌ای است.

از جمله معایب نخ‌های نایلونی می‌توان به حساسیت‌زایی آنها اشاره کرد. با توجه به اینکه نخ‌های نایلونی غیرقابل جذب هستند.

نخ Vicryl

Vicryl:می‌توان در بخیه‌ی بافت‌هایی مثل تاندون و لیگامنت از vicryl® که از جنس poly L-lacticacid (PLLA) /polyglycolicacid(PGA) و قابل جذب است و طبق نظر پزشکان استحکام موردنیاز را تامین می‌کند، استفاده کرد. این نوع نخ بخیه طی 60 تا 90 روز جذب می شود. مشکل این نوع نخ بخیه braided multifilament بودن آن است ؛ همچنین تجزیه ی vicryl منجر به رهایش منومرهای اسیدی در محل زخم و کاهش PH زخم می شود.

نخ chromic Gut

chromic Gut:قابل جذب ، از جنس protein و در بافت هایی که دیرتر ترمیم می یابند ، استفاده می شود ؛ استحکام کافی برای استفاده در بافت عضلانی را ندارد.

نخ silk

 Silk:از جنس protein و به صورت braided است ؛ غیرقابل جذب است ،

 handlingعالی دارد و برای جراحی قلبی- عروقی ترجیح داده می شود. مشکل این  نوع نخ تجمع میکروارگانیسم ها در بین الیاف است.

نخ stainless steel

:stainless steel نخ بخیه از جنس فولاد ضد زنگ که غیرقابل جذب است و برای رفع آن از پوست احتیاج به ابزار خاصی دارد. به صورت monofilament و twisted multifilament وجود دارد.

استفاده ازنخهای تک رشته ای به طور گسترده به دلیل پارگی کمتر بافت و توانایی کمتر در پناه دادن باکتری ها و handling بهتر رو به افزایش است.

امروزه استفاده از نخهای بخیه رهاکننده ی دارو در محل زخم که رهاکننده ی داروهای ضدالتهاب و آنتی باکتریایی در محل زخم هستند ، که می تواند راه حلی برای کاهش شدید خطر عفونت یا التهاب باشند و موجب تسریع فرآیند التیام شوند. Vicryl plus® اولین نخ آنتی باکتریایی است که در اندازه ی 2-2 ساخته شده و توانسته است تاییدیه ی FDA را نیز کسب کند.

نخ دکسون

نخ‌های بخیه مصنوعی قابل جذب مثل دکسون (Dexon) هستند. این نوع نخ در مقایسه با نخ‌های تهیه شده از روده از نظر خواص فیزیکی¬ جذب و بیولوژیکی بسیار یکنواخت‌تر است و همچنین استحکام گره اولیه آن بالاتر می‌باشد.

نخ ابریشمی

این نوع نخ قابل جذب نیست، اما از لحاظ کارکرد در نوع خود بهترین است. این نوع نخ صمغ گیری شده و به رنگ مشکی درآمده و سپس با لایه‌ای از واکس پوشیده می‌شود. این نوع نخ اگر چه غیرقابل جذب است، اما بعد از شش ماه باقی ماندن در بدن، یک‌سوم استحکام خود را از دست داده و ممکن است نهایتا کاملا جذب گردد.

نخ پنبه‌ای و کتانی

نخ بخیه پنبه‌ای از تابیدن الیاف نسبتا بلند تهیه می‌گردد، دارای گره ای پایدار بوده، اما ضعیف‌تر از سایر نخ‌ها است. نخ بخیه کتانی به مقدار زیاد کاربرد ندارد. از بیشترین کاربردهای آن می‌توان در جراحی‌های روده نام برد.

 

نخ پلی استری

غیر قابل جذب هستند. فیلامنت های پلی اتیلن تر فتالات از قوی‌ترین نخ‌های بخیه غیر قابل جذب به شمار می‌رود و استحکام خود را برای مدت زمان طولانی در بدن حفظ می‌کند. لذا از این نوع فیلامنت برای تهیه پروستزهای لوله‌ای شکل جهت جایگزین شریان به صورت بافته شده و یا تریکو مورد استفاده قرار می‌گیرد. پوشش نخ‌ها سیلیکون و یا پلیمرهای فلوئورو کربنی می‌باشند. کاربرد نخ‌های پلی استری در جراحی‌های قلب وعروق بسیار متداول است.

نخ پلی الفینی

این نوع نخ بسیار بی اثر بوده و بر خلاف پلی آمید ها، تحت تاثیر تخریبی مایعات بافتی قرار نمی‌گیرد. استحکام گره نخ پلی اتیلنی مشابه نخ ابریشمی است و از نخ پلی پروپیلنی نرم‌تر است. نخ‌های پروپیلنی از نظر استحکام گره مشابه نایلون بوده و مقاومت بالایی در مقابل خستگی دارد و در جراحی‌های قلب و عروق مورد استفاده قرار می‌گیرد. نخ‌های بخیه پلی اتیلنی و پلی پروپیلنی در تعمیر پوست و همچنین برش شکم به کار گرفته می‌شوند.

 

 

صفحات جانبی

"
filesell شبکه بازار سفارش ثبت دامنه فقط 3900 تومان

آخرین پست ها


نویسندگان


نظرسنجی

  • از مطالب وبلاگ راضی هستید؟





آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

اَبر برچسبها